در ستایش علی ( ع ) مقتدای حق


 آنکه بعد از احمد مرسل به حکم ایزدی  

                                              کرد بر او رنگ عزت مامن و ماوا تویی

هست ما را لاجرم دنیا ز عقبی خوبتر   

                                             پیروان را تا که اصل دین والدنیا تویی

من نمی گویم خدایی لیک در فضل و کرم  

                                           بعد ایزد بی گمان یکتای بی همتا تویی

آنکه گشت از عزم او آیین پیغمبر قویم            

                                      وانکه بشکست از قیامش لات با عزی تویی

کس نمی یارد که برتابد تو را سر زامر حق  

                                             در خور دیهیم فضل و افسر و لولا تویی

روز هیجا چون کنی پا در رکاب خویشتن 

                                           آنکه افتد خصم دون زو لرزه بر اعضا تویی

چون ز کید دشمنان مسدود شد راه گریز 

                                         آن که می تازد چو ضیغم بر صف اعدا تویی

در قیامت گر متاعی نیست در دستم ببخش 

                                              نیست یاران را متاعی صاحب کالا تویی

 گر خلاف عهد کردم این گنه بر من مگیر  

                                                  باز کن چشم مرا چون آگه و بینا تویی

گر جهان شد تیره گون بر من ز ابر حادثات 

                                         غم ندارم زانکه در هر حال با ( کسری ) تویی

 

         ( از محمدحسین کسرایی از کتاب سومین بهار سخن از کاظم حمیدی شیرازی )

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید