گر شوم مست ، من از باده ی نابت چه شود؟

شعر زیر استقبالی است از شعر « حافظ شیرازی است » با مطلع:

«گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود؟         پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود؟»

****

گر نشینم به سر خوان عطایت چه شود؟ 

     گر نمایی تو به من لطف و عنایت چه شود؟

آخر  ای مظهر  احسان  خداوند  کریم   

   گر کنی گوشه ی چشمی به گدایت چه شود؟

منم ان مستحق جام ولای تو حسین !  

   گر شوم مست ، من از باده ی نابت چه شود؟

همه در روز جزا دامن لطفت گیرند   

    گر  بیفتد  نظر  من  به  جمالت  چه  شود؟

عاصیان را چو ببخشد به نگاه تو ، خدا  

   گر کنی شاد ، دلم را به نگاهت چه شود؟

بجز از عشق تو در روز جزا راهی نیست   

گر از این ره گذرم من به سلامت چه شود؟

یا حسین ! کن نظری سوی «شفیعی» دم مرگ  

    گر  بیایی  به  سر  پیر  غلامت  چه شود؟

محمد کاظم شفیعی

/ 0 نظر / 66 بازدید